اول مکث کنید؛ بازجویی معمولاً حقیقت را نزدیک نمی‌کند
شنیدن دروغ می‌تواند خشم، ترس یا حس خیانت ایجاد کند. پیش از پرسش‌های پشت‌سرهم، چند دقیقه مکث کنید تا صدای شما و نوجوان بلندتر نشود. اگر خودتان مطمئن نیستید، با اتهام شروع نکنید. می‌توانید بگویید: «اطلاعاتی که دارم با چیزی که گفتی فرق دارد؛ دوست دارم وقتی هر دو آرام‌تریم درباره‌اش حرف بزنیم.»
دروغ را از هویت نوجوان جدا کنید
گفتن «تو دروغگویی» یک رفتار را به هویت تبدیل می‌کند و احتمال دفاع یا پنهان‌کاری را بالا می‌برد. جملهٔ دقیق‌تر این است: «دربارهٔ اینکه کجا بودی حقیقت را نگفتی، و این برای من مهم است چون مسئول ایمنی تو هستم.» رفتار را نام ببرید، اثرش را توضیح دهید و از برچسب‌زدن دوری کنید.
پیش از پیامد، علت را بشنوید
نوجوان ممکن است از تنبیه، ناامید کردن والدین، از دست دادن حریم خصوصی یا واکنش شدید آن‌ها بترسد. فهمیدن علت، دروغ را درست نمی‌کند، اما نشان می‌دهد چه چیزی باید تغییر کند. با پرسش‌های باز شروع کنید: «چه چیزی گفتن حقیقت را سخت کرد؟» سپس فقط گوش دهید؛ هدف این مرحله توافق با توضیح نوجوان نیست.
ایمنی و حریم خصوصی را با هم نگه دارید
والدین حق و مسئولیت دارند دربارهٔ موقعیت‌های مرتبط با ایمنی، رفت‌وآمد و خطر آگاه باشند. در عین حال، نوجوان برای رشد به فضای خصوصی نیاز دارد. توافق روشن کمک می‌کند: چه اطلاعاتی برای ایمنی لازم است، چه چیزهایی خصوصی می‌ماند و اگر برنامه تغییر کرد چگونه خبر داده می‌شود. نظارت پنهانی و دائمی ممکن است اعتماد را کمتر کند، مگر اینکه خطر فوری مطرح باشد.
پیامد مرتبط، کوتاه و قابل پیش‌بینی انتخاب کنید
پیامد باید به رفتار مرتبط باشد. اگر دربارهٔ رفت‌وآمد دروغ گفته، شاید برای مدتی توافق تازه‌ای دربارهٔ خبر دادن و هماهنگی لازم باشد؛ محرومیت نامرتبط و طولانی معمولاً درس روشنی نمی‌دهد. پیامد را با تحقیر یا تهدید همراه نکنید و چیزی را که نمی‌توانید اجرا کنید، اعلام نکنید.
راه برگشت به اعتماد را مشخص کنید
پس از گفت‌وگو، یک توافق کوچک بسازید: نوجوان چه اطلاعاتی را پیشاپیش می‌گوید، شما چگونه واکنش می‌دهید و چه زمانی آن را مرور می‌کنید. اعتماد با رفتار پایدار هر دو طرف ساخته می‌شود. اگر والدین می‌خواهند نوجوان حقیقت را بگوید، لازم است بتوانند حتی وقتی خوششان نمی‌آید، ابتدا آرام بمانند. این موضوع با راهنمای گفت‌وگوی مؤثر در خانواده هم‌راستا است.
چه وقت لازم است کمک بیشتری بگیرید؟
دروغ مکرر همراه با غیبت از مدرسه، مصرف مواد، تغییر ناگهانی رفتار، خطر برای خود یا دیگران، یا احساس ناامنی، ارزش بررسی تخصصی دارد. در این حالت تمرکز فقط بر تنبیه، ممکن است مسئلهٔ اصلی را پنهان کند. اگر نوجوان دربارهٔ خودآسیبی یا آسیب به دیگری حرف می‌زند، موضوع را محرمانه نگه ندارید و از خدمات فوری محلی کمک بگیرید.